Hoe staat het met…Windpark Wieringermeer

 

Een zee aan kabels in de polder

 

In de Wieringermeerpolder schijnt de zon vandaag uitbundig. Het is warm en bijna windstil. Projectmanager Ronald Wijnands van de Combinatie HPV strekt zijn arm en wijst met een groots gebaar over het uitgestrekte, vlakke polderlandschap in de Kop van Noord-Holland. Voor hem ligt een twaalf meter brede sleuf met twaalf rode vuistdikke elektriciteitskabels die in paren van drie zorgvuldig bijeen worden gehouden met zwarte tie-rips. Links en rechts lopen groene datakabels parallel. Alle kabels reiken naar de dichtstbijzijnde windturbine. “Een kilometer verderop steken we schuin door en dan hebben we bijna zes kilometer aan sleuven gegraven, een derde van de eerste fase”, zegt Ronald bijna achteloos. Ondertussen draaien de bladen van de windturbine zacht zoevend hun eindeloze rondjes en wekt zo continu groene stroom op.

 

24 juli 2018

 

De windturbine is een van de honderd die het Windpark Wieringermeer straks telt. Ze zijn eigendom van Nuon en Energieonderzoek Centrum Nederland. In opdracht van netbeheerder Liander legt de Combinatie HPV (Heijmans | Gebroeders Pol | Van Voskuilen) vanaf juni 2018 hiervoor een uitgebreid 20kV-netwerk aan. Vanuit het centrale onderstation lopen straks kabels naar de afzonderlijke inkoopstations van de windturbines. Deze worden uiteindelijk aan het landelijk elektriciteitsnetwerk gekoppeld. Een megaproject van € 17,5 miljoen met alleen superlatieven: 53 kilometer tracé, 750 kilometer elektriciteitskabel, doorkruising van meer dan honderd percelen, verplaatsing van 800.000 kubieke meter grond, 188 gestuurde boringen en op piekmomenten meer dan honderd professionals aan het werk.

 

Combinatie HPV

Vanwege de zee aan kabels, de benodigde capaciteit en de specifieke kennis en kunde werken Heijmans Infra, Pol Infratechniek en Van Voskuilen Woudenberg nauw samen in de Combinatie HPV. Zij is onder andere verantwoordelijk voor het ontwerp, vergunningen, realisatie en omgevingsmanagement. Volgens planning levert de Combinatie HPV het project eind 2019 op waarna de elektriciteitsinfrastructuur 1 miljard KWh groene stroom doorgeeft, genoeg voor ruim 280.000 huishoudens en 600.000 ton minder CO2-uitstoot.

 

Goede voorbereiding, heldere communicatie

In het zenuwcentrum van de Combinatie HPV – een tijdelijke unit aan de Oosterterpweg in Wieringerwerf – hangt een kleurrijk bord aan de wand met planning en overzicht van het indrukwekkende tracé opgeknipt in drie fases: de blauwe, groene en rode. “Met de eerste, blauwe fase zitten we al goed op schema”, concluderen Sjors Pol (technisch manager), Robin Bekken (technisch werkvoorbereider) en projectmanager Ronald Wijnands tevreden. “Door de grondige voorbereiding en heldere communicatie met de opdrachtgever maken wij snelle vorderingen. Tijdens het hele project zitten we ook regelmatig aan tafel met stakeholders waaronder agrariërs, Rijkswaterstaat en provincie Noord-Holland. Hierdoor kunnen we snel inspelen op aanpassingen in het tracé door onvoorziene situaties zoals duikers, nieuwe wensen van perceeleigenaren en extra boringen.”

 

Oneindige vlakte

Aan de noordkant van de blauwe fase trekt ondertussen een graafmachine een lierkabel in de diepe sleuf. Twee medewerkers laten deze voorzichtig zakken op tientallen kunststof katrolletjes. De uitvoerder kijkt intussen op zijn tablet en is in dubio in welke richting de Afsluitdijk ligt, het eindpunt van de laatste twee kabels. Begrijpelijk gezien de schier oneindige poldervlakte met graan, bieten en aardappelen waarin het moeilijk oriënteren is. Aan de zijkant van de diepe sleuf staan drie grote haspels schuin naast elkaar met elk een kilometer aan rode elektriciteitskabels. Deze vinden straks met de lierkabel als vanzelf hun weg.

 

Minimaal knipverlies

De kabelleveranciers werken nauw samen met de Combinatie HPV, vertellen Sjors, Robin en Ronald. “We hebben meegedacht over het logistieke gedeelte. Zij leveren just-in-time de volle haspels die we dezelfde dag nog verwerken. Passtukken bestellen we pas drie dagen van te voren. Doordat we zo strak plannen en veel kabels ter plekke opmeten, is het knipverlies bij de leverancier minimaal.” Even later staat projectmanager Ronald bij een boring onder een weg door. Hij tilt een van de rode kabels op die uit een zwarte mantelbuis steekt. Hij is duidelijk zwaarder dan de reguliere elektriciteitskabels met een aluminium kern. “Deze is van puur koper. Een storing kun je hier namelijk veel moeilijker herstellen, dus gebruik je een kern die weliswaar duurder is maar stabieler.”

 

Zorgvuldig gescheiden grond

Ronald stapt in zijn wagen voor een korte rit naar een sleuf van fase 1 verder noordelijker. Met zijn diepte van meer dan twee meter duidelijk een grote jongen. Ronald glundert als hij het mooie, strakke werk bekijkt. “Omdat we hier dwars op de drainage liggen, graven we dieper. En alles is droog, dankzij de vele pompen die het grondwater continu afvoeren. In de polder is dít het geheim”, glimlacht de projectmanager. Langs de sleuf liggen rijen zand van verschillende samenstelling mooi gescheiden. Volgens Ronald is dat A, B en C-grond waarbij de eerste teeltaarde is en voor de agrariërs dus de belangrijkste. “Hierop groeien immers hun gewassen. Om elke grondsoort zo zuiver mogelijk te houden, graven we elke laag secuur af en houden dat apart. Nadat we de kabels in een zandbed hebben gelegd, worden de bovenlagen weer in oorspronkelijke staat teruggebracht. Binnenkort groeien op het hele tracé weer gewassen en zie je niets meer van ons werk.”

©Fotograaf Martine